سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

72

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : على وجه الزوم : اين قيد راى احتراز از اجاره فضولى است كه لازم نمىباشد چه آنكه در اجاره فضولى چنين شرطى لازم نيست وجود داشته باشد . قوله : او لمولّيه : ضمير مجرورى بموجر عود مىكند . قوله : و هو من يدخل : ضمير [ هو ] به مولّى عود مىكند . قوله : تحت ولايته ببنوة او وصاية او حكم : ضمير در [ ولايته ] بموجر راجع مىباشد و مقصود از [ بنوة ] آن است كه مولى فرزند موجر باشد و مراد از [ وصايت ] آن است كه مولى بازماندگان ميّت بوده كه موجر وصى ميت است و مقصود از [ حكم ] حكم حاكم است كه در حق محكوم عليه نافذ بوده و حاكم بر وى ولايت دارد . قوله : مملوكة له : ضمير در [ له ] بموجر راجعست . قوله : كما لو استأجار العين فملك منفعتها : ضمير در [ استأجر ] بموجر راجع بوده و ضمير در [ منفعتها ] به عين عود مىكند . قوله : ثم آجرها : ضمير فاعلى در [ آجرها ] بموجر و ضمير مفعولى بمنفعت عود مىكند . قوله : اوصى له بها : ضمير در [ له ] بموجر و در [ بها ] به منفعت عود مىكند . قوله : او بالتبعية لملكه للعين 6 يعنى به تبعيت از عين مالك منفعت شود مثل اينكه عينى را خريد كه بالتبع مالك منفعت آن نيز مىشود يعنى اولا و بالذات عين را تملّك نموده و ثانيا و بالتبع منفعت آن را . متن : و للمستأجر أن يؤجر العين التي استأجرها ، إلا